Aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren (AVP)

Terug naar overzicht

Aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren (AVP)

De aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren (AVP) is niet wettelijk verplicht, maar is wel sterk aan te raden. Deze verzekering dekt de schade die u als particulier aan iemand anders kunt toebrengen of waarvoor u volgens de wet aansprakelijk bent.

Het kan dus gaan om schade die u persoonlijk aan iemand hebt toegebracht, maar ook om schade die door uw kinderen of huisdieren is veroorzaakt.

Een voorbeeld.

Uw hond bijt de buurman. Omdat u volgens de wet aansprakelijk bent voor uw hond, zal uw AVP-verzekeraar de schade verder afwikkelen met de buurman.

Vrijwel alle verzekeraars gebruiken voor de AVP dezelfde polisvoorwaarden. Deze polisvoorwaarden staan bekend onder de naam modelpolis AVP 2000. Uitgangspunt van deze polisvoorwaarden is dat in feite alle mogelijke schade gedekt wordt, tenzij een bepaald soort schade expliciet in de polisvoorwaarden is uitgesloten.

Bekende uitsluitingen (hiervoor biedt de AVP dus geen dekking) zijn:

  • schade die verband houdt met motorvoertuigen
  • schade voor zaken die u gehuurd of geleend heeft
  • schade die opzettelijk door u is toegebracht


Uitsluiting: motorvoertuigen

Een belangrijke uitsluiting is die voor aansprakelijkheid die met motorrijtuigen verband houdt. Dat is logisch want het aansprakelijkheidsrisico van een motorrijtuig is immers (al) verplicht verzekerd onder de WAM. Toch zit hier een addertje onder het gras.

Als u door eigen schuld een geleende of gehuurde auto beschadigt, is die schade, die hoog kan oplopen, niet gedekt onder de AVP, maar ook niet onder de WAM. In die gevallen kan wellicht alleen een door de eigenaar afgesloten cascoverzekering nog uitkomst bieden.

Uitsluiting: geleende of gehuurde zaken

Voor zaken die u leent, huurt of in gebruik heeft, kan in de polisvoorwaarden van de AVP en AVB een beperkte dekking zijn opgenomen. De clausule waarin dit geregeld staat noemt men ook wel de opzichtclausule.

Een voorbeeld.

U leent uw dure videocamera (3.500 euro) uit aan een vriend. Die vriend laat het apparaat kapot vallen. U beiden denkt dat de aansprakelijkheidsverzekeraar van uw vriend de schade zal vergoeden, maar in de polisvoorwaarden blijkt te staan dat voor schade aan geleende spullen een maximumdekking van 1.000 euro geldt. Uw vriend zal zelf voor het verschil (2.500 euro) moeten opdraaien.

Uitsluiting: opzet

Een andere uitsluiting die in de praktijk van belang is, is die voor opzettelijk toegebrachte schade. Deze uitsluiting staat in de polisvoorwaarden in de zogenaamde opzetclausule. Deze opzetclausule is er in twee varianten: de oude en de nieuwe opzetclausule.

De tekst van de oude opzetclausule luidt:

‘Uitgesloten is de aansprakelijkheid van een verzekerde voor schade, die voor hem het beoogde of zekere gevolg is van zijn handelen of nalaten'.

Deze oude opzetclausule wordt door de rechter zeer beperkt uitgelegd. Dat wil zeggen dat de verzekeringsmaatschappij zich er niet snel op kan beroepen dat u een bepaalde schade opzettelijk veroorzaakt heeft. De verzekeraar mag weigeren om de schade te vergoeden in een situatie waarbij duidelijk is dat u deze schade concreet en bewust heeft willen toebrengen.

Een voorbeeld.

Bij een caféruzie geeft iemand een andere bezoeker een vuistslag, een kniestoot, en als het slachtoffer al in elkaar is gezakt, een harde trap tegen het hoofd. Het slachtoffer raakt daardoor aan één oog blind. Hij vordert schadevergoeding van de dader. De AVP-verzekeraar van de dader wil de schade niet vergoeden en beroept zich op de (oude) opzetclausule.

Volgens de rechter moet de AVP-verzekeraar de schade toch vergoeden omdat niet vast is komen te staan dat de dader de schade ook daadwerkelijk bewust had willen toebrengen. Anders gezegd: het was niet gebleken dat hij uit was op oogletsel.

In reactie op deze zeer beperkte uitleg door de rechter, heeft het Verbond van Verzekeraars een nieuwe opzetclausule ontworpen. De formulering van deze clausule luidt als volgt:

‘Niet gedekt is de aansprakelijkheid van een verzekerde voor schade veroorzaakt door en/of voortvloeiende uit zijn/haar opzettelijk en tegen een persoon of zaak gericht wederrechtelijk handelen.'

Nu is het verschil in de oude en nieuwe opzetclausule voor u misschien lastig te ontdekken, maar in de praktijk komt het erop neer dat in de nieuwe versie opzet op de gedraging (mishandeling) centraal staat, terwijl het in de oude opzetclausule draaide om opzet op de schade (het concrete letsel).

In het bovenstaande voorbeeld van de caféruzie, zou een beroep van de verzekeraar op de nieuwe opzetclausule bijvoorbeeld wel slagen. De dader zal in dat geval de veroorzaakte schade uit eigen zak moeten betalen.

Schade in verband met seksuele of seksueel getinte gedragingen ‘van welke aard dan ook' is eveneens van dekking uitgesloten.