Ga naar content

Wat u moet regelen voor u overlijdt: Veelgestelde vragen

Bij premiesplitsing betaalt uw partner de premie voor de overlijdensrisicoverzekering op uw leven. De uitkering bij overlijden kan onder voorwaarden dan buiten de heffing van successierechten blijven. Dit is alleen mogelijk voor ongehuwd samenwonenden of voor gehuwden met huwelijkse voorwaarden.

De uitkering uit de overlijdensrisicoverzekering wordt dan aan de langstlevende partner uitgekeerd. Die heeft in de partnerverklaring reeds op voorhand opdracht gegeven aan de verzekeringsmaatschappij het geld direct uit te keren aan de hypotheekverstrekker. Door de partnerconstructie wordt dus voorkomen dat de erfdelen van de kinderen (door het vervallen van de hypotheekschuld) groter worden.

Dat hangt ervan af. Als u zonder kinderen bent en uw belangrijkste bezittingen zijn de gemeenschappelijke woning, de inboedel en een of meer en/of rekeningen dan geldt dat de achterblijvende partner redelijk goed beschermd is tegen erfrechtelijke aanspraken van de directe familie van zijn of haar overleden partner.

Zou de langstlevende partner kort daarna ook komen te overlijden dan vererft het gehele vermogen naar de directe familie van de langstlevende partner. De directe familie van de eerst overledene heeft het nakijken. Voor een dergelijke situatie kan met behulp van testamenten de nalatenschap als het ware worden gesplitst over beide families.

Worden er kinderen geboren tijdens de samenwoning dan geldt dat testamenten nodig zijn om elkaar te beschermen tegen de erfrechtelijke aanspraken van de kinderen.

 

Met behulp van huwelijkse voorwaarden kunnen de bezittingen en schulden van echtgenoten gescheiden gehouden worden. Dit kan bijvoorbeeld wenselijk zijn als het de bedoeling is om een bepaald familiekapitaal op een specifieke wijze te laten overerven of om ervoor te zorgen dat uw vermogen behouden blijft voor uw kinderen uit een eerder huwelijk.

Ook kan het ondernemerschap van een van de partners een reden zijn om huwelijkse voorwaarden te maken.

Dit is een beding dat in de huwelijkse voorwaarden kan worden opgenomen om ervoor te zorgen dat bij het overlijden van een van de echtgenoten er een verdeling van schulden en bezittingen plaatsvindt alsof er sprake was van gemeenschap van goederen.

Een testament is een notariële akte waarin iemand (testateur genaamd) uitdrukkelijk verklaart wat hij of zij wil dat er bij overlijden met zijn of haar nalatenschap moet gebeuren.

In een testament beschikt u over uw gehele nalatenschap dan wel een gedeelte daarvan, uw wijst erfgenamen aan of sluit deze juist uit, u benoemt een executeur of u regelt de voogdij over uw minderjarige kinderen.

Een testament is niet verplicht, maar kan in veel situaties zeker wenselijk zijn. Laat u door een notaris informeren aan de hand van uw persoonlijke situatie.

Een codicil is een door uzelf geschreven verklaring, voorzien van datum en uw handtekening. In een codicil kunt slechts een beperkt aantal zaken voor na uw overlijden regelen zonder dat u daarbij een notaris hoeft in te schakelen.

Zo kunt u met een codicil vastleggen wat uw wensen zijn met betrekking tot een begrafenis of crematie. Ook kunt u bepalen wie er bepaalde sieraden, meubelstukken en kleding krijgt. Maar u kunt met een codicil geen executeur aanwijzen of een huis, geld of effecten aan iemand toebedelen.

Dat is in het algemeen degene(n) die zorgdraagt voor de begrafenis of crematie (de begrafenis-executeur) of degene(n) die zorgdraagt voor het afwikkelen van uw nalatenschap (beheersexecuteur).

Het CTR registreert op welke datum en bij welke notaris er een testament is opgemaakt. Doel van het CTR is om vast te kunnen stellen of er al dan niet een testament is opgemaakt en zo ja, bij welke notaris.

Het is niet verplicht de notaris in geval van een overlijden te raadplegen die het laatste testament heeft opgemaakt. Dit kan ook bij de notaris bij u in de buurt.

Terug naar boven